جانم فرسود

روانم شد پود

تار ِ نقش ِ وجودم ... نمی آیی؟!

2

کجاست این وامق ِ من!

که عذراش

چهره بر فکند

                ز ِ تربت ِ توبه؟

3

می ترسم

نرا در آغوش کشم

از هرم تنم ... ذوب شوی

4

ریشه ی جانم

به نقطه ای بیو

متصل است

که کندنم   

              از آن!

نطفه ی محال می زاید

5

حالا که آمده ام!!!

چرا ناز می کنی!؟

از بوسه های دم بدمم

چرا سر بازمی کنی؟!

شبنم