هر جا که نشسته ای ،اینجا
در سطرسطر شعر من
جایت خالی است
خالی که نه!!
در واژه واژه های شعرهای من اما
رد پای هیبتی…!
خیالی است
حالا که تعلق های خاطر بار گشته
بد نیست
حال و هوایی عوض کنیم
..
به پایان می برم دفتر /حکایت همچنان باقیست
در
زنی که بلند فکر می کند
به امید دیدارتان در آن خانه ای که سقفش بلندتر از تمامی درختان عالم است
شبنم شیروانی ( شهین داودزاده )
بازیه قایم موشک(باشک)
بازیه دیگه ای ...!
این فضا یادم داده
از قضا یادم داده
بزنم خراب کنم
بلکه از نو بسازم
سازه های سفت تری
سفت تر از...!، تو بسازم
شبنم
جانم فرسود
روانم شد پود
تار ِ نقش ِ وجودم ... نمی آیی؟!
2
کجاست این وامق ِ من!
که عذراش
چهره بر فکند
ز ِ تربت ِ توبه؟
3
می ترسم
نرا در آغوش کشم
از هرم تنم ... ذوب شوی
4
ریشه ی جانم
به نقطه ای بیو
متصل است
که کندنم
از آن!
نطفه ی محال می زاید
5
حالا که آمده ام!!!
چرا ناز می کنی!؟
از بوسه های دم بدمم
چرا سر بازمی کنی؟!
شبنم
مرا نپا...
قلمت را می شکنم
اگر به پر و پایم
بپیچی باز...
شبنم
یادش رفته بود
تنش را مومیایی کند
همبستر فرعون
**
توضیح: این طرح واره را به گونه ای دگر هم بخوانید
همبستر فرعون !
تنت را مومیایی کن
برای فردا...
فردایی به فاصله تاریخ
از امروز!
شبنم
به مرز خواستن هایت کشیده ای؟
شورانگیزتر از ..نغمه ی زبور ِ مرا .. چه ؟
شنیده ای ؟
لب ترتر از شیرینی لبان ِ ترم را .. بر لبی پر ترانه تر از شکرخنده های من
که دگر حتما...!
چشیده ای؟
در شعرهای لبالب از شعور
من...
فقط !
بوسه بر لب ِ خدا می زنم .. و بس
پا بر در ِ آسنانه ی کبریا می زنم .. و بس
حالا بگو ...!
کدام کبر ِ تو
می گذاردم که .. نزدیک ترشوی به من..؟
&&
قرار ِ من
به بیقراری ِ تو
محدود می شود
مغرور ِ پر فریب ِ من
&&
یک خواهشی ...
مرا ز تو دور می کند
ببین !
نترس...!
از دور نگاه می کنم ترا
همین نگاه مرا
اینچنین ...! صبور می کند
شبنم - زنی که بلند فکر می کند
همیشه جاری است
در نغمه های بیش و کم ِ اختیاری است
شبنم
خانه ای ساخته ام ... آن ور ِ آب
و دلم را هر بار
می برم تا لب ِِ مرز
مرزبان ایست که داد ! نیست می گردد دل
همه
دریا و زمین یا که هوا
شده مسدود به روی ِ دل ِ من
معبری می جویم ...برسانم دل را
راه ِ پر رمز ِ خیال
گرچه صعب است ولی! بی مرزیست
و نگهبانی نیست که مرا ایست دهد ...(بر) گرداند
یک شبی این دل ِ ممهور به مهر شعری
می فرستم که بیاید ...سفر ِ سبز ِ خیال
می بینی، فرهاد!
اهل ِ شور است ، شیرینت
گوله ی نمک
انگشتت نمک ، کودک!
باز من گفتمت ، شیرین
نشانم می دهی، دلت بادام می خواهد؟
قربان ِ چشم های بادامیت!
انگشت ِ حسرت می مکی؟!
با لب و دهنی چونین شیرین
کودک ِ دیرین!؟
شبنم
توضیح: لی لی را به مفهوم ِ رقص ِ پای دخترکان بگیرید
همچنین مختارید : لیلی بخوانیدش
شیر تویی
شور تویی
لانه ی زنبور منم
شب پره ی کور منم
دغدغه دور تویی
گمشده در نور تویی
دانه کش و مور منم
دل شده رنجور منم
ای شه ِ دردانه ی من
بیش میازار مرا
شبنم
